Teerakan님의 프로필อพาร์ตเมนต์คุณปู사진블로그리스트기타 도구 도움말
 

อพาร์ตเมนต์คุณปู

[The beginning of love] เก็บรักไว้เพียงคำว่าเพื่อน [The end of love]

Sandbox

잠시만 기다려 주세요...

Micheal Teerakan

직업
사진(1/8)
10월 10일

ชั่วโมงที่ 8.45 PM

 
 
 
 
ไม่ได้อัพนานแสนนาน
 
เพราะเสปซไม่ถูกกะโน๊ตบุคเรามั้ง
 
ตอนนี้อยู่กะแฟน
 
นั่งอยู่เซเว่น
 
ว่าจากลับบ้าน
 
ฝนตก เลยไม่ได้กลับ
 
วันนี้ไปกะว้าวุ่น ไปศูนย์ศิลป์
 
ดูภาพ ไปรอบที่สอง
 
ดูภิกษุสันดานกา ชอบภาพหลายภาพเลย
 
คุยกะว้าวุ่นที่แฮปปี้คูล ได้แง่คิดไรหลายอย่าง
 
เคยรุสึกว่าเดียวดาย แต่ตอนนี้กลับไม่
 
วันนี้หอปิดแล้ว ไปนอนหอภา หอสงวนหญิง
 
ไปละ
 
 
 
 
 
 
8월 20일

ชั่วโมงที่่ 12.52 pm

โอ้ยๆๆ อิ่มโคดๆอ่ะ
 
ไปกิงข้าวกะป่ะป๊ามา คือแบบว่าไปกินสองรอบ
 
ไปกิงกะเพื่อนมาแล้ว แล้วอีป่ะป๊าก้โทมา
 
ให้ไปกิงเปงเพื่อนอิกรอบนึงง่ะ
 
เมื่อเช้าก้ไปเรียนออแกนิคมา
 
ไปที่มอเฉือกดับอิก
 
เซงแสรดดด
 
เออ เมื่อวันเสาร์น่ะ มีงานครบรอบ
 
สามสิบห้าปี วิดยาศิลปากร
 
โหววว สามสิบห้า รึว่าสามสิบห่ากันแน่น่ะ
 
พอเสดงานกลับมาคณะกัน มาแดรกเหล้ากันต่อ
 
พวกปีหนึ่งแม่่ง แดรกแล้วอวกกันเปงแถบ นี่แหละน้า
 
ยังเดกอยู่ เหอๆๆๆๆ
 
8월 11일

ชั่วโมงที่ 3.40 pm.

 
ง่าๆๆๆๆ ไม่ได้กลับ้านไปหาแม่เลยอ่ะ
 
เซงจิงๆเลย อยู่มอเนี่ย แต่เพื่อนก็ไม่กลับ
 
ยังดีหน่อยที่มีเพื่อนอยู่  เหอๆๆๆๆ
 
คือแบบว่า จาเล่าให้ฟัง
 
แบบว่าวันนี้จากลับบ้านแล้วล่ะ
 
แต่ตอนเช้าอ่าสิ ต้องไปหาอาจารย์ เรื่อง
 
ทำโปรเจคทุนอ่ะ เซงมากมาย
 
แล้วตอนบ่ายจากลับ ให้เรย์มันไปส่ง ดัน
 
ลงมาซะบ่ายสองเลย
 
ออกไปหน้ามอก็คนเต็มเลย
 
เซง เหงคนเยอะก็ท้อ เลยโทหาแม่ว่าจา
 
กลับอาทิตย์หน้าซะเลย
 
ไปแระๆ มาบ่นแค่นี้แหละ
 
อื้มลืมไป รักป่ะป๊าน้าาาคะ</DIV
7월 28일

ชั่วโมงที่ 3.38 p.m.

 กลับบ้านแล้ว เซงๆอ่ะ
 
ไม่มีไรทำ คิดถึงป่ะป๊า
 
เพิ่งอัพสเปซได้น่ะ
 
เมื่อเช้าพาป่ะป๊าไปเภสัชศาลา
 
ไม่สบาย น่าสงสารอ่ะ
 
เมื่อคืนไม่น่าชวนทะเลาะเลยเนอะ
 
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะ
 
 
5월 15일

ชั่วโมงที่ 21.54 luv u

เฮ้อๆๆๆ ช่วงนี้มีฟามสุข
(ทำไมวะ) อ๋อ ก็มี.....แล้วน่ะสิ
ตอนนี้ก็ไม่ต้องปิดใครๆแล้วอ่าเนอะ
ว่าเราเปงอารายกัน
 
เราตกลงกันว่า อนาคตจาเปงยังไงก็ช่าง ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด
 
เราเชื่อใจเทอนะ
 
เรารักเทอนะ
4월 23일

ชั่วโมงที่ 10.52

 
"พรุ่งนี้โทปลุกเค้าด้วยนะเก้าโมง" ชายร่างสูงพูด
"เค้าโทปลุกแก แกก็ไม่ตื่นรับทุกทีนั่นแหระ มันเซงนะ" เราพูด
"เอาน่าๆๆ เผื่อเค้าตื่น" ช่ายร่างสูงเอ่ยอิกครั้ง
"เฮ่อ เหนื่อยใจ เอางั้นก้ได้" เราพูด
 
วันรุ่งขึ้น เราโทปลุกแต่เช้า โอ๊ยๆๆๆๆ ทามมายไม่ตื่นรับซักทีวะ เซงแล้วนะเนี่ย ทำไมเปงคนอย่างนี้เนี่ย พูดอารายแล้วทำไมไม่ทำตามนั้นล่ะ
วันนี้เราอารมณ์ขึ้นจิงๆ นะ เซงมากมายด้วย ต้องรีบติวแคลให้แกนะว้อยยยย โทไป เปงล้านสายแระ จาให้รอไปถึงเมื่อไหร่กันอ่ะ เราไม่ได้มี
ความอดทนมากมายนะ มันเป้นอย่างนี้ทุกทีแหระ ทีเราโทปลุกแต่เค้าไม่รับ เป็นเพราะว่าเค้าอ่ะตื่นยาก แต่ทำไมเวลาเจอเค้าแล้วเราหายโกดนะ
งงตัวเองเหมือนกัน
 
 
 
*ช่วงนี้ปูไม่ค่อยได้อัพหรือไปเม้นใครนะ เพราะว่าโน๊ตบุคเสียอ่า
 
 
4월 14일

อ๊ากกกกกกกกก

 
 
          วันนี้กลับบ้าน มะกี๊ไปอ่านblog ของน้องคนนึง เปงเดกในคลับวีน อ่านแล้วแบบว่าคิดถึงเพื่อนมากมาย
เลยอ่า  น้องเค้าพูดถึงตอนที่เรียนในห้อง เสียงดัง โวยวาย ชีวิตมอปลาย กลับจากโรงเรียน เย็นๆ กลับพร้อมกันกับเพื่อน
เลิกเรียนไปกินไอติม กินน้ำปั่น ซึ่งในชีวิตมหาลัยมันหาไม่ได้ง่ายๆ เลย เราไม่เคยทำอย่างนั้นมานานมากเเล้วตั้งแต่เข้าปี
หนึ่ง จนจาขึ้นปีสองแล้วเนี่ย คิดถึงเพื่อนๆ ที่พิบูล
 
 
          นี่......เรามีเพื่อนสนิททำไมอ่ะ แล้วถ้าเพื่อนสนิทเราเปงผู้ชายอ่ะ ถ้าเราหวั่นไหวจาทำยังไงอ่ะ ถ้าเราชอบเค้า
เราจาทำยังไงดีอ่ะ แล้วถ้าเราบอกเค้าไปแล้วว่าเราชอบเค้าอ่ะ แต่เค้ายังทำตัวปกติ นั่นมันคืออารายหรอ........
 
ชั้นสับสนนะแก
 
เหมือนว่าแกใส่ใจ
 
แต่พออยู่ต่อหน้าคนอื่น
 
ทำไมเหมือนไม่ใส่ใจอ่ะ
 
스페이스에 음악 리스트가 없습니다.